Astrologia

Pętla rozwoju inkarnacyjnego w astrologii

Materiał napisany na podstawie wykładu Waldemara Mojsiuszko „Pętla rozwoju inkarnacyjnego w astrologii.”

Pętla rozwoju inkarnacyjnego to stosunkowa młoda metoda wymyślona przez rosyjskiego astrologa Michaiła Lewina, założyciela i rektora Moskiewskiej Akademii Astrologii. Dzięki tej metodzie możemy określić nieprzekraczalny dla danej jednostki pułap rozwoju i warianty realizacji jej przeznaczenia. Pozwala ona także na bezbłędną ocenę szans rozwoju związku, zarówno partnerskiego, jak i biznesowego. Jest to metoda, która zawęża możliwości interpretacyjne horoskopu, a więc metoda dobra również dla początkujących astrologów. W związkach partnerskich różnica pomiędzy partnerami nie może być większa niż półtora poziomu i to mężczyzna musi być na wyższym poziomie. W innym wypadku nie będzie porozumienia pomiędzy partnerami. Wyjątkiem może być para, gdzie jedno z nich jest na poziomie wenus pierwszego stopnia ponieważ MY jest wtedy ważniejsze niż JA.

Każdy punkt, poziom inkarnacyjny to przynajmniej jedno wcielenie. Nie można w ciągu jednego życia przeżyć więcej niż jednego punktu, ale można kilka wcieleń być na jednym poziomie inkarnacyjnym.
Swój poziom inkarnacyjny osiągamy ok. 36 roku życia (możliwe są osiągnięcia od 35 do 40 roku życia, jednak przeważnie to jest zbliżone do 36). Nasz poziom inkarnacyjny objawia się przez sytuację zewnętrzne lub wewnętrzne.
Jak się rodzimy to mamy już pewien poziom inkarnacyjny, ale mimo to zaczynamy od początku i przechodzimy dość szybko wszystkie poziomy inkarnacyjne, aby w wieku koło 36 lat osiągnąć nasz właściwy poziom. Czym dusza jest starsza i ma dalszy poziom inkarnacyjny tym życie najprawdopodobniej będzie bardziej różnorodne. Wszyscy rodzimy się na pierwszym poziomie Księżyca i następnie przechodzimy kolejne poziomy, aż dojdziemy do właściwego.

Poziomy inkarnacyjne


Foto: Bogdan F. Krusiński.
Pierwszy poziom Księżyca to poziom, kiedy my wymagamy opieki od innych. Na poziomie pierwszym Księżyca często zostają osoby chore, które całe życie wymagają opieki innych osób.

Pierwszy poziom Marsa to przede wszystkim osoby, dla których siła fizyczna to jedyna wartość, którą rozumieją. Takie osoby możemy znaleźć w policji, w mafii, na siłowni. Manifestują swoją wartość jako człowieka poprzez siłę.

Pierwszy poziom Jowisza to osoby, które uważają, że coś znaczą w świecie. To najczęściej są młodzi milionerzy, którzy żyją trochę jak dzieci. Dla nich sens istnienie to posiadanie i konsumowanie i im to wychodzi. Takie jest ich przeznaczenie.

Saturn – tutaj najczęściej rodzą się osoby z ograniczeniami np. kalectwem. Całe życie mają pod górkę. Często rodzą się w rodzinach biednych, z przemocą. To są osoby, które pół roku uczą się do egzaminu, nie znają tylko odpowiedzi na jedno pytanie i to właśnie pytanie dostają. Niekoniecznie muszą być biedne pod względem materialnym, ale często mają depresję, brak związków. Mają Saturna i muszą się nauczyć, że istnieją prawa ponad nami i albo dostają coś dużym wysiłkiem, albo w ogóle. Jak przestaną się buntować i to wykorzystają to rodzą się pod Jowiszem drugiego poziomu.

Drugi poziom Jowisza – wielkie szczęście. Realizuje się poprzez bycie gwiazdą, celebrytą. Poziom ludzi, którzy z zawodu są dyrektorami, znanymi osobami – są to osoby, którym wszystko wychodzi. Często podążają za moda, muszą nadawać na tych samych wartościach, które w naszym społeczeństwie są doceniane. Na tym poziomie są również celebryci, którzy działają charytatywnie. Jest to pozycja, którą osiągamy, bo cały świat nam w tym pomaga. Dlatego, jak rodzimy się na tym poziomie jest na dużo łatwiej osiągać nasze cele i spełniać nasze pragnienia.

Drugi poziom Marsa – poziom ludzi, którzy chcą coś osiągnąć, ale sami, dojść do tego własną pracą. Tutaj często są wynalazcy, którzy wszystko poświęcają dla swojego dzieła. Takie osoby, gdy osiągają swój poziom często rzucają prace na etacie i otwierają własną firmę. W tej firmie najczęściej robią wszystko, bo oni potrafią zrobić to najlepiej. Lubią działać i pracować własnymi rękami. Dla nich nie liczy się wysoka pozycja tylko to, że zrobią coś sami. To, co zbudują, stworzą chcą, aby świat podziwiał. To oczywiście może być tylko sąsiad, który będzie ich dzieło podziwiał np. nowo zbudowany przez nas samych dom, ale takie osoby potrzebują aplauzu do swojej twórczości. W tym budowaniu nie zważają na innych, nie liczy się rodzina, przyjaciele, będą się liczyć tylko ich cele i to będzie dla nich najważniejsze.

Księżyc drugiego poziomu. Odradzamy się, jako “księżniczki” i “książęta”. Żyjemy dla przyjemności. Często tutaj rodzą się osoby w bogatych rodzinach lub jako jedynak. Jeżeli mają rodzeństwo to i tak cała rodzina koncentruje się na nich. Żyją dzięki temu, że ktoś na nich patrzy. Całe życie mają z górki, mają szczęście, powodzi im się. Są promowani przez innych. Ktoś ich wyciąga z cienia i pokazuje całemu światu, a oni bardzo mocno świecą. Wtedy czują się najlepiej. Pracują, kiedy chcą, a nie, kiedy muszą. Świat ich wynosi, docenia. Mają silny magnetyzm, który przyciąga innych ludzi. Na tym poziomie księżyca mamy opiekę całego społeczeństwa. Często jednak takie osoby są bardzo samotne. Przykładem znanej osoby z księżyca drugiego poziomu jest Andrzej Duda.

Wenus pierwszego poziomu – zadanie życiowe to znalezienie odpowiedniego partnera. Często wybieramy jednego partnera na całe życie i często to jedyny partner seksualny. Poprzez drugą osobę odkrywamy siebie. Trudności pojawiają się gdy takiej osoby w naszym życiu nie znajdziemy. Wtedy nie wiemy kim jesteśmy. Potrafimy również żyć iluzja że jakiś partner jest nam przeznaczony pomimo tego, że z nim nie jesteśmy i całe życie czekamy na niego ponieważ uważamy, że to nasz ideał. Na tym poziomie bardzo ważne jest, aby kogoś takie znaleźć, aby mieć partnera na całe życie. Często również tutaj idealizujemy partnera. Nawet jak partner nas wykorzystuje to potrafimy się poświęcać i całe życie walczyć o utrzymanie takiego związku. Na tym poziomie realizujemy się poprzez przyjęcie pewnej roli – żony, kochanki, opiekunki.

Merkury pierwszego poziomu (mój poziom inkarnacyjny) – im więcej luster w życiu, w których możemy się przeglądać tym lepiej. Dlatego na tym poziomie potrzebujemy wielu partnerów. Często pierwsze małżeństwo, które jest nawet udane kończy się rozwodem. Najistotniejszą wartością na tym poziomie jest wolność, a nie wierność partnerowi, ideałom, miejscom. Tutaj musimy nauczyć się być samodzielni. Jedyną pewną rzeczą na tym poziomie jest zmiana. Jak coś zaczynamy i osiągniemy sukces w tej dziedzinie to zaczynamy się nudzić. Jest to poziom wiecznego wędrowca, który ciągle czegoś szuka, dla którego najbardziej liczy się wolność. Na tym poziomie nie możemy się do niczego i nikogo przywiązywać. Jeżeli jednak tak się stanie to sytuacja zewnętrzna nas zmusi do tego, że to stracimy. To może być partner, mieszkanie, praca. W naszym życiu nie ma nic stałego. Na tym poziomie nie warto budować domów na całe życie bo i tak w pewnym momencie  życie będziemy wszystko tracić. Stabilizacja na tym poziomie jest możliwa tylko w bardzo niekonwencjonalnych warunkach. Możemy pracować wiele lat w jakieś firmie, ale musi to być praca, która jest bardzo różnorodna np. w telewizji. Dłuższy związek możemy stworzyć tylko z partnerem, z którymi nie jesteśmy bardzo silnie związani, ale jest to związek na zasadzie partnerstwa. Na tym poziomie ciągle się czegoś uczymy. Mamy wiele rozpoczętych studiów, różnych kierunków i niekoniecznie ich kończymy, ponieważ jak dowiemy się tego czego potrzebowaliśmy to takie studia często rzucamy. Dyplomy nie są nam potrzebne, potrzebujemy ciągle nowych bodźców i ciągle się rozwijać. Na tym poziomie nigdy nie robimy nic dwa razy np. jeżeli raz zostaniemy prezydentem to na pewno nie wybiorą nas na drugą kadencję.

CDN.